UMTS in het buitenland

In Nederland is de smartphone razend populair. Heel veel data wordt er via het mobiele netwerk gestuurd. De providers klagen steen en been. Hun netwerk kan deze hoeveelheid data niet aan. En zeker niet voor de afgesproken abonnementsprijs. Prijzen worden bijgesteld, er wordt weer een limiet gesteld aan de hoeveelheid data die een mobiele gebruiker per maand mag versturen. Maar toch zijn wij als mobiele gebruiker niet weg te slaan van onze (smart) telefoon. Je raakt er aan gewend. Je hebt overal bereik en de informatie is snel opgevraagd en snel verstuurd. Twitterberichten met foto's, Facebook informatie, Foursquare, etc. Maar ook de nieuwe werker, met zijn mobiele werkplek in de MacDonalds of een andere mobiele werkplek. Hoe zeer raak je daar aan gewend dat het mogelijk is. Ga je dan naar de ons omringende landen dan merk je ineens hoezeer wij gewend zijn aan de landelijke dekking van het snelle UMTS netwerk. Kijk je in Duitsland, dan is de UMTS dekking alleen maar in de echt hele grote steden. Hoezeer bevreemd het je dan dat daar recent wel de Iphone 4S geintroduceerd is, terwijl in het overgrote deel van Duitsland alleen GSM dekking is met het bijbehorende trage GPRS internetsnelheid.
In Belgie daarentegen is er wel UMTS bereik maar de datasnelheid is zeer laag.
In Frankrijk is wel UMTS bereik rondom de grote steden. Maar ga je het platte land op dan val al snel terug op GPRS of EDGE.
Je vraagt je met deze ervaring af waarom mensen toch nog een smartphone willen gebruiken.. De toegevoegde waarde lijkt mij wat lager, of gaat het om het image dat je uitstraalt met zo'n smartphone in jouw hand?